
Κι οσο τρωει την υλη ο καιρος...
τοσο βγαινει πιο καθαρος
ο χρησμος απ την οψη μου...
Την οργη των νεκρων να φοβαστε.....
Και των βραχων τα αγαλματα!
Γι αλλη πιο μυστικην αντρεια λαχταρησα
κι απο κει που με εμποδισαν ....
ο αορατος καλπασα στους αγρους τις βροχες να γυρισω...
και το αιμα πισω να παρω των νεκρων μου αθαφτων!
Προδοθηκα κι απομεινα στον καμπο μονος....
Παρθηκα και Πατηθηκα σαν καστρο μονος...
ΕΙΠΑ...Δεν θαναι μαχαιρια βαθυτερη απο την κραυγη...
ΚΑΙ ΕΙΠΑ...Δεν θαναι το Αδικο τιμιοτερο απ το Αιμα!!!!